Gabinet prywatny

twitter
logowanie/rejestracja
reklama

Medyczne aspekty dysforii płci

Dane liczbowe dysforii płci w piśmiennictwie medycznym. Cz. II

Niedawne usunięcie niezgodności płci (gender incongruence) z zapisu chorób psychicznych w rejestrze ICD-11 WHO jest istotnym etapem w ewolucji paradygmatu medycznego dysforii płci. Termin „zaburzenie tożsamości płci” w DSM-5 został w 2013 r. zastąpiony terminem „dysforia płci” (stan niepokoju lub uogólnionego niezadowolenia), który koncentruje się raczej na cierpieniu, niż na samej odmianie płci. W drugiej części medycznych aspektów dysforii płci przedstawiamy dane liczbowe pacjentów z dysforią płci leczonych w medycznych ośrodkach europejskich, amerykańskich i w innych rejonach świata.

Antybiotykoterapia miejscowa w trądziku zwyczajnym

Antybiotyki stanowią ważny element w terapii trądziku zwyczajnego poprzez oddziaływanie na jedno z podstawowych zjawisk zachodzących w patogenezie zmian trądzikowych – ograniczenie namnażania Propionibacterium acnes. Poza działaniem przeciwbakteryjnym istotne jest również ich działanie hamujące stan zapalny. W terapii miejscowej rekomendowane są: klindamycyna, erytromycyna oraz cykliczny węglan erytromycyny, które na ogół są bardzo dobrze tolerowane przez pacjentów. W cięższych postaciach trądziku znajdują zastosowanie antybiotyki doustne. Leki pierwszego wyboru stanowią tetracykliny (limecyklina, doksycyklina i rzadziej stosowany chlorowodorek tetracykliny), w przypadku ich nietolerancji lub przeciwwskazań zalecane są makrolidy. Towarzystwa dermatologiczne podkreślają znaczenie terapii skojarzonych w leczeniu trądziku. W celu zapobiegania rozwoju lekooporności zaleca się łączenie zarówno miejscowych, jak i ogólnych antybiotyków z nadtlenkiem benzoilu, retinoidami lub kwasem azelainowym. Takie postępowanie daje szansę na szybkie ustępowanie zmian trądzikowych.

Farmakoterapia i leczenie dietetyczne hiperurykemii oraz napadów dny moczanowej

Hiperurykemię definiuje się jako stężenie kwasu moczowego (końcowego metabolitu puryn) w surowicy krwi przekraczające 6,8 mg/dl (404 μmol/l). Może ona wynikać ze zwiększonej produkcji kwasu moczowego, zmniejszonego wydalania tej substancji lub kombinacji obu tych procesów. Aby zmniejszyć stężenie kwasu moczowego w surowicy krwi należy zalecić pacjentom dietę z ograniczeniem ilości pokarmów mięsnych, podrobów, owoców morza, fruktozy, a także ograniczenie ilości wypijanego alkoholu. Trzeba dążyć do normalizacji masy ciała i unikać palenia papierosów. W farmakoterapii hiperurykemii skuteczne są inhibitory oksydazy ksantynowej: allopurynol lub febuksostat. W przypadku napadu dny moczanowej mogą być zastosowane leki doustne: kolchicyna, niesteroidowe leki przeciwzapalne i glikokortykosteroidy, stosowane dostawowo glikokortykosteroidy, a także, podawane jako lek ostatniego rzutu, ludzkie przeciwciało monoklonalne przeciwko IL-1β – kanakinumab.
reklama

Promowanie dobrych nawyków żywieniowych u małych dzieci, z uwzględnieniem piramidy żywieniowej i podobnych wzorców żywienia

Żywienie dzieci, szczególnie w pierwszych latach życia, stanowi ważny element dbania o zdrowie, zarówno w bieżącym czasie, jak i w przyszłości. Mimo że wiedza o wpływie odżywiania na zdrowie i rozwój dziecka jest powszechna, to problem nadwagi, otyłości oraz wielu chorób dietozależnych jest w Polsce coraz większy i dotyka coraz młodszych dzieci. Niewątpliwie związane jest to z niewłaściwym odżywianiem i mało aktywnym trybem życia oraz brakiem właściwych wzorców ze strony dorosłych. Jednocześnie brakuje systemowych rozwiązań, które wprowadzałyby edukację zdrowotną dla rodziców, dzieci i specjalistów opieki medycznej. Wczesne wprowadzenie dobrych nawyków żywieniowych u dziecka i rodziny to ważny element profilaktyki zdrowotnej, nie tylko w kontekście codziennej pracy z małymi pacjentami, ale też z perspektywy zdrowia publicznego i dobrostanu społeczeństwa.

Splenomegalia – ścieżki diagnostyczne chorych w Polsce

W porównaniu do danych epidemiologicznych dla innych krajów europejskich, w Polsce istnieje zbyt niska rozpoznawalność niektórych chorób hematologicznych, a większość chorych zarówno na mielo-, jak i limfoproliferacje jest rozpoznawana zbyt późno, co ma istotny wpływ na rokowanie i skuteczność leczenia. Rozpoznaniom hematologicznym często towarzyszą nieprawidłowości w morfologii, w odniesieniu do nowotworów mieloproliferacyjnych: niedokrwistość występuje u 49%, leukopenia u 9,8%, a małopłytkowość u 26% chorych już w trakcie diagnostyki. Podobnie małopłytkowość w chorobie spichrzeniowej – chorobie Gauchera występuje u większości chorych. Jeszcze bardziej skomplikowanym problemem diagnostycznym jest postępowanie z chorym z powiększoną śledzioną.

Etiologia i leczenie łojotokowego zapalenia skóry głowy

Łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS), wyprysk łojotokowy (WŁ) jest przewlekłą chorobą skóry, dotykającą ok. 3% populacji. Podstawowe objawy, do których należą rumieniowo-złuszczające wykwity, często pokryte strupami, zlokalizowane najczęściej na twarzy, stanowią niekiedy poważny problem estetyczny dla pacjentów, wpływając niekorzystnie na ich jakość życia. Schorzenie najczęściej dotyka osoby młode, ale może wystąpić w każdej grupie wiekowej. Zmiany lokalizują się w okolicach skóry najbardziej obfitujących w gruczoły łojowe (twarz, skóra owłosiona głowy, plecy). Rozpoznanie stawia się na podstawie charakterystycznego obrazu klinicznego. Etiologia schorzenia nie jest jednoznacznie wyjaśniona, ale istnieje szereg czynników predysponujących – zaburzenia aktywności gruczołów łojowych, zaburzenia odporności, kolonizacja bakterii i grzybów czy nieodpowiednia dieta. Terapia ŁZS jest dużym wyzwaniem dla lekarzy, gdyż nie ma jednego leku przynoszącego trwałe wyleczenie. Pod względem skuteczności i bezpieczeństwa stosowania prym wiodą preparaty miejscowe o działaniu przeciwzapalnym i przeciwgrzybiczym. Według konsensusu postępowania terapeutycznego Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego główną rolę w leczeniu wyprysku łojotokowego skóry owłosionej głowy odgrywają szampony zawierające ketokonazol, cyklopiroksolaminę lub pirytonian cynku, a zmiany zlokalizowane na skórze twarzy powinny być kontrolowane pochodnymi kalcyneuryny. W artykule omówiono etiologię, obraz kliniczny oraz najnowsze informacje dotyczące leczenia WŁ.

Zapalenie mózgu w przebiegu infekcji rotawirusowej

Opis przypadku

4,5-letnia dziewczynka została przyjęta do szpitala z powodu odwodnienia w przebiegu nieżytu żołądkowo-jelitowego. Jak wynikało z wywiadu, 3 dni przed przyjęciem u dziecka pojawiły się wymioty, pojedyncze luźne stolce, gorączka – maksymalnie do 39°C, która słabo odpowiadała na leki przeciwgorączkowe. Młodszy brat pacjentki prezentował podobne objawy. Dziewczynka była dotychczas zdrowa, nie pozostawała pod opieką specjalistyczną, nie przyjmowała leków na stałe, była szczepiona zgodnie z podstawowym kalendarzem szczepień; bez szczepień zalecanych.

Medyczne aspekty dysforii płci

Ewolucja paradygmatu dysforii płci w piśmiennictwie medycznym. Cz.I

Minione dekady przyniosły znaczący postęp w badaniach medycznych kontrowersyjnych zagadnień dotyczących rozwoju i dymorfizmu płci oraz neurobiologii ludzkich zachowań, takich jak tożsamość płci. Niedawne usunięcie niezgodności płci (gender incongruence) z zapisu chorób psychicznych z rejestru ICD-11 WHO jest istotnym etapem w ewolucji paradygmatu medycznego dysforii płci. Termin „zaburzenie tożsamości płci” w DSM-5 został w 2013 r. zastąpiony terminem „dysforia płci” (stan niepokoju lub uogólnionego niezadowolenia), który koncentruje się raczej na cierpieniu, niż na samej odmianie płci. W pierwszej części medycznych aspektów dysforii płci przedstawiamy terminologię medyczną i zarys historyczny tematu.

Terapia osteoporozy a dostępność leków

Rozmowa z dr n. med. Marią Rell_Bakalarską

Według Raportu Osteoporoza – cicha epidemia w Polsce wydanego w 2015 r. przez Europejską Fundację Osteoporozy i Chorób Mięśniowo-Szkieletowych, liczba osób ze złamaniem osteoporotycznym w Polsce w roku 2010 wynosiła ponad 2 miliony. O profilaktyce osteoporozy, w tym o suplementach diety, dostępie pacjentów do nowoczesnego leczenia tej choroby i refundacji leków mówi dr n. med. Marią Rell-Bakalarską, reumatologiem z Centrum Reumatologii i Osteoporozy Rheuma Medicus w Warszawie.

reklama

E-zdrowie w polskiej ochronie zdrowia – wyzwania i rozwiązania

„Placówki medyczne – głównie te mniejsze przychodnie i pojedyncze gabinety wdrożenie elektronicznej dokumentacji medycznej zostawiają na ostatnią chwilę. Z naszych obserwacji wnioskujemy, iż wynika to z kilku czynników – po pierwsze ze strachu przed cyfrowymi rozwiązaniami, po drugie z nieznajomości firm zajmujących się świadczeniem usług związanych z elektroniczną dokumentacją medyczną, po trzecie z niesłusznej obawy przed ogromnymi kosztami. E-zdrowie to jednak nieodwracalny proces, dzięki któremu digitalizacja służby zdrowia staje się faktem” – komentuje Rafał Piszczek, ekspert firmy Medfile® – Elektroniczna Dokumentacja Medyczna.
reklama
Gabinet Prywatny - czasopismo

ISSN: 1230-4719

IC: 72.43 pkt

Edukacja: 5 pkt

reklama
reklama
reklama

Na skróty

Informacje

 

Copyright © Medyk sp. z o.o

Ta strona używa pliki cookies, w celu polepszenia użyteczności i funkcjonalności oraz w celach statystycznych. Dowiedz się więcej w Polityce prywatności. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie plików cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. polityka prywatności. OK